Het is een menselijke eigenschap om in volslagen willekeurige gebeurtenissen een grotere betekenisvolle samenhang te zien. Religies komen voort uit dit misverstand, zoals gênante acties van verliefde dwazen. We zijn met zoveel mensen en de wereld is zo groot, dat alles wel meerdere keren gebeurt - een stuwende kracht hoeven we daar niet achter te zoeken. Maar toch, af en toe, ga ik wel eens aan mezelf twijfelen. Zo liet Boris Dittrich weten dat de '66' uit D66 geschrapt ging worden op de dag dat ik mijn nog-net-21-jarige Volvo 66 GL Combi naar de sloop zou moeten brengen. Dat kán bijna geen toeval meer zijn.
Ik heb lang een warm plekje voor D66 in mijn hart gehad. Ik ben namelijk van nature nogal besluiteloos. Beslissingen nemen duurt bij mij een eeuwigheid en veel lol heb je ook niet aan me in een discussie: ik ben het vaak eens met zowel de argumenten voor als de argumenten tegen. Dus toen ik niet kon kiezen tussen de demagogie van links en het egoïsme van rechts, stemde ik D66. D66 stond voor een politiek zonder ideologie, voor keuzes in het belang van het land, voor een kabinet dat naar de economie keek en niet naar stemverlies- of winst. Voor opportunisme: beslissingen nemen die op dat moment het best zijn. Dat klinkt heel mooi en dat is het ook. Te mooi om waar te zijn, zelfs. D66 is slappe hap gebleken. Niet opportunistisch, maar besluiteloos. Nee, dat is een belediging voor mijn eigen besluiteloosheid. D66 is stuurloos. Ik stem er dan ook al heel lang niet meer op. Ik ben niet de enige, dus Dittrich vindt het tijd voor een verandering: afscheid van de 66. Dat gaat niet werken. Democraten(66) zal altijd een futloze slappe hap blijven. Opheffen en opnieuw beginnen.
Toen Volvo in 1974 Daf overnam kregen de Zweden niet alleen een productieklare middenklasser in handen (de Daf 88, meteen omgedoopt tot de Volvo 340-serie), maar ook de net-geïntroduceerde Daf 66. Deze auto zag er redelijk stoer uit en kon leuk meekomen in het verkeer. Maar het bleef voor de volksmond: een Daf. Een truttentriller met jarretelaandrijving. Zelfs toen Volvo hem onder handen nam (extra balken, dikke bumpers) en Volvo noemde, bleef het een 66. Een Daf. De Volvo 340-serie werd echter een succes. Van de zeven types Daf zijn er 800.000 gemaakt. Van alleen de 340-serie 1,3 miljoen. Zo moet je dat aanpakken, meneer Dittrich. Helemaal opnieuw beginnen en onder een andere naam. Ik ga echt echt niet op 'De Democraten' stemmen.
Moet ik dat dan ook maar doen en ondanks mijn besluiteloosheid mijn Volvo 66 GL Combi met schuifdak, waarmee ik drie keer een 8.000 kilometer lange reis naar en door Portugal heb gemaakt, naar de sloop brengen? Afscheid nemen van de 66?
Nee. Het lollige (en meteen de zwakte) van het met elkaar in verband brengen van willekeurige gebeurtenissen, is dat je zelf de passende gebeurtenissen kunt zoeken. Ook op dezelfde 'afscheid van de 66'-dag werd namelijk bekend dat DaimlerChrysler bij NedCar in Born zuinige Smart-achtige autootjes wil bouwen. NedCar, dat is de oude Daf-fabriek, waar de piepkleine, zuinige, supereenvoudig te bedienen Daffodil gemaakt werd, eigenlijk de eerste Smart. En als een Duitse-Amerikaanse multinational Nederlands erfgoed beschermt wie ben ik dan om een Volvo 66 naar de sloop te brengen. Iemand die hem voor mij kan restaureren?

(Op 3 april in Metro als: Afscheid van een oude Volvo en de 66)