Werk in Progressie
Onder dit kopje vind je de vorderingen van een boek waaraan ik aan het werken ben. Pas als een hoofdstuk een beetje naar mijn zin is zet ik het erop. Zolang ik nog aan het schrijven ben kan elk hoofdstuk veranderen. Als een boek verschijnt zijn er drie redactierondes overheen gegaan, dus slordigheden en fouten kunnen er nog maar genoeg in staan. Mijn eigen teksten zijn balken in mijn oog. In het eerste hoofdstuk ben ik nog niet tevreden over de monoloog die de hoofdpersoon houdt bij wijze van toespraak voor het bruidspaar. Daar verandert nog iets aan. Verder zijn er alleen nog maar hoofdstukken die als los zand aan elkaar hangen. Behalve dan het tweede hoofdstuk, daarvan zijn de eerste drie pagina's zo goed als af. Toch is de geplande publicatiedatum 12 augustus 2008. Zet alvast aan je agenda, dat is een extra stok achter de deur voor mij.
Het boek heeft een werktitel, maar die is alleen voor mij belangrijk. Iets met schorpioenen.
Als het af is verdwijnt het van de site.
Er zijn 12 hoofdstukken gepland, het hele verhaal speelt zich af tussen 21.00 uur, 12 augustus 1994 en 09.00 uur 13 augustus 1994, rond de Dom in Utrecht. In deze versie krijgt elke straat en elk café zijn echte eigen Utrechtse naam. Alle personen die ik opvoer naast de belangrijkste personages (Soledad Greven (weet nog niet zeker) en Michaël nog achternaamloos) hebben namen van oud-klasgenoten van mijn middelbare school. Die zijn willekeurig toegekend aan de personages. Net als de hoofdpersoon (Michaël) heb ik een hekel aan de omineuze namen die je vaak in de Nederlandse literatuur vindt, maar om ze allemaal een Kabargerbok- of Katadreuffe-achtige naam te geven is ook weer zo wat. En weer zo geconstrueerd. Dus dit leek me ook wel weer leuk. Dat een ex-vriendin van Michaël de naam van een oud-klasgenote krijgt wil dus niet zeggen over mijn amoureuze verhouding tot die oud-klasgenote toen ze nog gewoon klasgenote was. Alhoewel ik als vijftienjarige, hormonen uit zijn oren spuitende, puber natuurlijk op elk meisje verliefd werd dat zich niet walgend van mijn puistenkop afwendde.
Oplettende lezers herkennen (delen van) columns uit de afgelopen tien jaar in de verschillende fragmenten. Dat is voor een deel recycling, voor een deel voorpublicatie. Het idee voor dit boek leeft sinds 2001 en ik heb er al een beetje mee zitten spelen. Columns zijn nogal tijdgebonden, maar er zijn (delen van) columns die een langere adem hebben. De kans dat er meer mee gebeurt dan op deze site dan blijven staan is groot, vandaar dat ik ze reanimeer. Maar dan ook alleen de columns die passen bij de aard van het boek